Veel arme kinderen zijn inmiddels zodanig opgeleid dat zij kunnen lezen, schrijven en rekenen, Swahili en Engels kunnen spreken en de geschiedenis van Kenya kennen. Dat betekent dat zij een betere toekomst hebben en mede het dorp kunnen ontwikkelen. De kosten van de Non-Formal School moesten echter geheel door de bevolking zelf gedragen worden, omdat de overheid geen bijdrage leverde. Dit kon de bevolking van Dunga niet opbrengen. De stichting heeft steeds de kosten gedragen, maar met de blik op de periode na 2012 hebben het dorpsbestuur en het schoolcomité besloten voor de school overheidserkenning aan te vragen waardoor de school een Public School kon worden. Niet alle kosten worden vanaf de erkenning in 2010 door de overheid gedragen. Dat gaat stap voor stap. Zeker voor het voedselprogramma blijft aandacht en financiering door de stichting nodig. De status van Public School houdt echter in dat er geen speciale aandacht meer zal zijn voor wezen en zeer arme kinderen en er eisen gesteld zullen worden: schoenen aan, uniform, lunch meebrengen enz. Samen met het schoolcomité wordt er onderzoek gedaan naar het opzetten van een speciaal Wezenfonds voor dit doel.
De door ons in het verleden betaalde vrijwillige leerkrachten hebben niet de goede opleiding om een professionele onderwijzer te worden, wat betekent dat zij, nu het een Public School is, geleidelijk ontslagen zijn/worden.
In februari 2010 is de school formeel een Public School geworden. Deze heet voortaan Dunga Primary School. Er is een hoofdonderwijzer door de overheid aangesteld. Maar de overgang loopt echter niet soepel. De benodigde financiën voor leermiddelen komen maar mondjesmaat binnen en slechts enkele betaalde professionele leerkrachten zijn aangesteld. Dat betekent dat wij voorlopig nog een aantal vrijwilligers-onderwijzers zullen moeten blijven betalen. Inmiddels zijn er, naast de hoofdonderwijzer, zes professionele leerkrachten aan het werk.
